DnD Sessie 17-02-26 — Uur 3 (Codex Samenvatting)
Duik in het water: publieke aandacht boven, stilte beneden
Na Barry’s Locate Object (uur 2) gaat de groep letterlijk het water in. Dat trekt meteen publiek: omstanders denken dat er iemand in het water ligt door de havenchaos en verzamelen zich aan de kade. Onder water zien de spelers door het troebele oppervlak dat er boven hen steeds meer ogen op hen gericht zijn — wat tegelijkertijd ook een kans biedt: als ze elders boven komen, kan Aldrik (of zijn spionnen) misschien denken dat ze verdronken zijn.
Met Water Breathing kan de groep ademen, maar zwemmen blijft zwemmen: Varg spartelt chaotisch (inclusief water in de doedelzak), Sevilla heeft moeite om op de bodem te blijven, en er wordt onder water half gesleept/gestuurd om bij elkaar te blijven.
De havensteen gevonden: obelisk in “idioot mooi” blauw water
Barry’s richtinggevoel leidt hen verder, dieper, en iets buiten de directe haven. In het water doemt uiteindelijk een obelisk-achtige portaalsteen op. Opvallend genoeg is het water rondom de steen kristalhelder en tropisch idyllisch (goed zicht, “snorkel-perfect”), wat bijna vervreemdend contrasteert met de brand-chaos boven water.
Alice geeft echter een duidelijk alarm (blub-signaal): tot hier en niet verder. Dichterbij komen veroorzaakt bij haar hoofdpijn (ongeveer vanaf ~20 feet).
Symbolen: barrière-functie bevestigd, plus iets “anders”
De groep bestudeert de steen op afstand:
- Arcana/interpretatie: de symbolen suggereren sterk dat dit de steen is die de barrière/bescherming in stand houdt — degene die voorkomt dat bone devils en andere onderwereld-ellende zomaar binnenvalt.
- Er is geen duidelijke “schakelaar” of ingebouwde vernietigingsmethode zichtbaar; het lijkt erop dat je hem “gewoon” fysiek moet slopen (met geweld/gereedschap), al blijft de onzekerheid rond magische hardheid bestaan.
- Barry ziet ook een symbool: een cirkel met drie punten erin (waarvan één iets hoger), maar het voelt minder als hiërarchie en meer als “alle drie horen samen”.
Varg raadpleegt zijn (magisch waterbestendig) whisperboek en stuit op aanvullende tekens die Sevila niet herkent: symbolen van oppositie / balans (yin-yang-achtig), maken/ontmaken — iets dat los lijkt te staan van de pure barrière-functie, alsof er óók een mechaniek van “tegenkrachten/compensatie” in de steen verweven zit.
Communiceren onder water faalt (komisch), en de groep trekt zich terug
Pogingen om onder water plannen te delen (minor illusion van “steen kapotslaan?”, handgebaren, dramatische ‘omvallen’-communicatie) lopen voorspelbaar mis. De groep besluit niet ter plekke te slopen en trekt zich terug. Ze komen elders boven, deels om aandacht te breken en mogelijk Aldrik’s spoor te verwarren.
Strategie-discussie aan land: redden vs. ontsnappen vs. Senaat breken
Terug boven wordt de symboliek gedeeld (tekeningen, cirkel-3-punten, oppositie/balans). De discussie escaleert naar het grotere plan:
- Sommigen willen “dom spelen” en met het Senaat meegaan naar “hun” steen (waarschijnlijk de bossteen) om tijd te winnen of positioneel voordeel te krijgen.
- Anderen verwachten verraad: zodra de bossteen (tijdlus-steen) breekt, is de lus weg en zijn ze kwetsbaar — dan kan het Senaat hen laten verdwijnen.
- Alice doet een opvallend kille/pragmatische uitspraak (“dood is ook verlossing”), wat even buiten haar normale toon valt; dit wordt door de groep benoemd, maar niet als directe betovering vastgesteld.
- Barry trekt de groep terug naar een morele lijn: “We gaan die mensen redden.” Geen “demonen binnenlaten als afleiding”.
Het uur eindigt met een heldere ‘next session choice’: eerst onderzoek naar de bossteen (tekens vergelijken terwijl het vers is) óf direct richting toren/Senaat voor confrontatie/voorbereiding. Varg sluit zijn whisperboek: besluitvorming wordt doorgeschoven naar het volgende blok.